به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «تهران نیوز»، بتول زنگی‌آبادی فعال رسانه در یادداشتی نوشت: بیستم مهرماه در تقویم رسمی ایران به نام خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی ثبت شده است؛ شاعری که قرن‌هاست دیوانش نه فقط کتاب شعر، که کتاب زندگی، تفأل و راهنمای سلوک روحی ایرانیان و فارسی‌زبانان جهان است.
حافظ را باید فراتر از یک سخن‌سرای نام‌آور، مفسر ذوقی و حکیم اخلاق در تاریخ ادبیات ایران دانست. پیوند عمیق او با کلام وحی که خود در اشعارش به آن بالیده، باعث شده غزل او لبریز از معرفت توحیدی، دعوت به صبر، رضا و امیدواری به رحمت الهی باشد. او با طرح مفاهیمی چون «رندی» و «صداقت باطن»، پرده از روی زهد‌فروشان تهی‌مغز برمی‌دارد و جوهره دینداری را در اخلاص، تواضع و مروت بازمی‌آفریند.
فصل مشترک فارسی‌زبانان
دکتر محمدجعفر یاحقی، حافظ‌پژوه و استاد دانشگاه فردوسی مشهد، معتقد است: «حافظ نه‌تنها در ایران که در افغانستان و تاجیکستان هم جایگاه ممتازی دارد. هر فارسی‌زبان در هر نقطه از جهان، حافظ را به خوبی می‌شناسد و برایش احترام قائل است». این پیوند فرهنگی تا آنجاست که در افغانستان، پس از آموزش قرآن‌خوانی، حافظ‌خوانی سنتی دیرینه محسوب می‌شود.
بازخوانی اندیشه‌های حافظ در جهان پرآشوب امروز، بیش از هر زمان دیگری ضروری می‌نماید. پیام‌های او در باب دوری از تکبر، مدارا با خلق، غنیمت شمردن دم و پرهیز از داوری‌های قشری، می‌تواند مرهمی بر اضطراب‌های انسان معاصر باشد. حافظ به ما می‌آموزد که در میان هیاهوی روزگار، «وقت را غنیمت دان» و با نگاهی رندانه و در عین حال عمیقاً انسانی، به زندگی و مرگ، عشق و ریا، و ایمان و تزویر بنگریم.
بیستم مهرماه، فقط یک تاریخ در تقویم نیست؛ بلکه فرصتی است تا با دیوان حافظ خلوت کنیم، فال بگیریم، و در آینه غزل‌هایش، خود و زمانه‌مان را بازشناسیم. حافظ نه متعلق به قرن هشتم که معاصر همه قرون است.
منبع: تهران نیوز
