به گزارش خبرنگار سرویس سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «تهران نیوز»، علی دویران فعال و کارشناس سیاسی در این گزارشی تحلیلی نوشت: هفت ماه پس از آغاز دورهای تازه از فشار، تهدید و رویارویی، یک پرسش همچنان در فضای سیاسی و اجتماعی ایران برجسته است: چرا بخشهایی از جامعه و جریانهای سیاسی، «ایستادگی» را نه یک واکنش طبیعی به تهدید خارجی، بلکه عاملی برای تداوم بحران میدانند؟ در سوی دیگر، گروهی از نیروهای سیاسی و اجتماعی معتقدند مسئله اصلی، جنگی است که ایران آغازگر آن نبوده و اکنون نحوه مواجهه با آن، به آزمونی برای استقلال و انسجام ملی تبدیل شده است.
پاسخ به این پرسش بدون تفکیک میان «آغاز جنگ»، «ریشههای تنش» و «نحوه مدیریت بحران» ممکن نیست. روایت غالب در میان منتقدان سیاست خارجی آمریکا این است که فشار اقتصادی، تحریمها و تهدیدهای نظامی، پیش از درگیری مستقیم، فضای تقابل را شکل دادهاند.
در مقابل، منتقدان سیاستهای جمهوری اسلامی بر این باورند که بخشی از این بحران حاصل تصمیمهای راهبردی تهران و هزینههای ناشی از آن است. واقعیت سیاسی اما این است که مردم، فارغ از این اختلاف روایتها، در نهایت با پیامدهای اقتصادی، امنیتی و روانی بحران مواجه میشوند.
منبع: تهران نیوز
