به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «تهران نیوز»، تپه باستانی پوئینک در محدوده روستای پوئینک و در جنوب شهرستان قرچک قرار دارد؛ محوطهای که بر اساس بررسیهای میدانی و شواهد سطحی، قدمت آن به دورههای پیش از تاریخ و استقرارهای اولیه در دشت ورامین میرسد.
این تپه از نظر موقعیت جغرافیایی، در امتداد مسیرهای باستانی ورامین–ری قرار دارد؛ مسیری که در طول تاریخ محل رفتوآمد کاروانها، مهاجران و جوامع کشاورزی بوده و آثار متعددی از دورههای مختلف در اطراف آن شناسایی شده است.
کارشناسان میراثفرهنگی معتقدند پوئینک میتواند بخشی از زنجیره استقرارهای انسانی باشد که از دورههای پیشازتاریخ تا دورههای تاریخی در دشت ورامین شکل گرفتهاند؛ زنجیرهای که شامل محوطههایی مانند قلعهبلند، تپه حصار، تپه قاسمآباد، محوطههای اطراف چشمهعلی و دیگر نقاط باستانی جنوبشرق تهران است.
نشانههای باستانشناسی در سطح تپه
هرچند تاکنون کاوش رسمی و علمی در تپه پوئینک انجام نشده، اما بررسیهای سطحی نشان میدهد این محوطه دارای لایههای فرهنگی متعدد است.
سفالهای شکسته، قطعات ابزارهای سنگی، آثار معماری مدفون و تغییرات طبیعی خاک، همگی نشاندهنده قدمت و اهمیت این تپه هستند.
برخی سفالهای سطحی، شباهتهایی با سفالهای دورههای تاریخی و حتی پیشازتاریخ دشت ورامین دارند؛ موضوعی که احتمال وجود لایههای باستانی ارزشمند را تقویت میکند.
کارشناسان میگویند اگر کاوش علمی در این محوطه انجام شود، احتمال کشف بقایای معماری، ابزارهای زندگی، تدفینهای باستانی و شواهدی از شیوه زندگی جوامع اولیه وجود دارد؛ شواهدی که میتواند تاریخ سکونت در جنوبشرق تهران را بازنویسی کند.
تهدیدهای جدی برای یک محوطه ارزشمند
تپه پوئینک سالهاست با تهدیدهای متعدد روبهروست؛ تهدیدهایی که هرکدام میتواند بخشی از تاریخ این محوطه را برای همیشه از بین ببرد.
نزدیکی تپه به مناطق مسکونی، فعالیتهای عمرانی، تردد ماشینآلات سنگین، برداشت خاک، تغییر کاربریهای غیرقانونی و نبود حصار حفاظتی، از مهمترین خطراتی هستند که این محوطه را تهدید میکنند.
در سالهای اخیر، توسعه سریع قرچک و افزایش ساختوسازها در اطراف روستا، فشار بیشتری بر این محوطه وارد کرده است. برخی اهالی نیز به دلیل نبود آگاهی کافی، بخشهایی از تپه را محل عبور، تخلیه نخاله یا فعالیتهای روزمره قرار دادهاند؛ موضوعی که به مرور باعث تخریب لایههای سطحی شده است.
منبع: تهران نیوز
