به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «تهران نیوز»، پریسا کسائی فعال رسانه‌ای در یادداشتی نوشت: امروز ۲۵ مهرماه به نام روز نسل‌کشی زنان و کودکان فلسطینی نام‌گذاری شده است. روزی که دعوتی است به مکث در برابر رنج انسان‌هایی که در میان آوارها، صدای انفجارها و سکوت سنگین جامعه جهانی، ابتدایی‌ترین حق خود، یعنی حق زندگی را ازدست‌داده‌اند.
مادرانی که به‌جای لالایی، صدای بمباران را شنیدند؛ کودکانی که به‌جای بازی در کوچه‌ها، میان خرابه‌ها به دنبال خانواده خود گشتند و زنانی که در میانه جنگ، بار سنگین سوگ، آوارگی و تلاش برای زنده نگه‌داشتن خانواده‌هایشان را بر دوش خود کشیدند همه نشان از این دارد که رنجی بی‌پایان هنوز هم در فلسطین جاری است.
شاید برای همه ما این سؤال ایجاد شود که چگونه ممکن است بیش از ۷۰ سال در یک کشور بزرگ‌ترین نسل‌کشی تاریخ انجام شود اما مردم آزاده جهان و سازمان‌های به‌اصطلاح حقوق بشر نتوانند این جنایات را متوقف کنند. آن هم در عصری که کوچک‌ترین خشونتی به بزرگ‌ترین اعتراضات ختم می‌شود؛ اما هنوز به کشتار زنان و کودکان فلسطینی پاسخ کوبنده‌ای از مدعیان حقوق بشر و برخی جوامع فمینیستی داده نشده است.
در فلسطین خصوصاً نوار غزه زنانی که عزیزان خود را ازدست‌داده‌اند، مادرانی که برای یافتن غذا و آب سالم تلاش می‌کنند و زنانی که در شرایط ناامن و بدون دسترسی کافی به خدمات بهداشتی، دوران بارداری یا زایمان را می‌گذرانند، هر روز با آزمونی دشوار برای بقا روبه‌رو هستند. آوارگی و تخریب زیرساخت‌های درمانی، نیازهای بهداشتی و پزشکی زنان را نیز به مسئله‌ای حیاتی تبدیل کرده است. در کنار این رنج‌ها، بسیاری از زنان همچنان برای حفظ خانواده، مراقبت از کودکان و زنده نگه‌داشتن امید تلاش می‌کنند؛ تلاشی که در میان هیاهوی جنگ، کمتر از آن سخن گفته می‌شود.
مقاومتی از نوع زن
اگر مرد را نان‌آور یک زندگی و قدرتمندترین نوع انسان تصور کنیم (البته این تصور مطلق نیست)، باز هم در مقابل مقاومت زنانه چیزی برای گفتن نخواهد داشت. زنان فلسطینی نمونه‌ای از مقاومتی هستند که با تمام وجود در اوج درد، خشم، ترس و ناامیدی باز هم فرزندان خود را به آغوش می‌کشند و به دنبال ساخت سرپناهی برای حفظ آرامش آنان می‌گردند. با این‌که اعلام می‌کنیم زنان و کودکان سربازان میدان جنگ نیستند؛ اما متأسفانه در فلسطین اولین قربانیان جنایات پلید صهیونیست‌ها کودکان و زنانی هستند که خونشان حقانیت ظلم هیولاهای بزرگ تاریخ را رسوا می‌کند.
کودکان سرمایه‌های بزرگ جهانی هستند. کسانی که ممکن است در آینده، پزشک، معلم، مهندس، پلیس و… شوند. کشتار کودکان ظلم به جهان بوده و تمام کشورها را از علم تهی می‌کند. اما ذات خون‌خوار کودک‌کشان بزرگ تاریخ که در راستای فعالیت‌های شیطان‌پرستانه خود ریختن خون کودکان را وظیفه خود می‌دانند هرگز تغییر نخواهد کرد.
محکوم‌کردن کشتار غیرنظامیان، به‌تنهایی کافی نیست. حفاظت از جان مردم، فراهم‌کردن دسترسی امن و پایدار به کمک‌های بشردوستانه، تضمین دسترسی مجروحان به خدمات درمانی، حمایت از کودکان بی‌سرپرست، آوارگان و پیگیری مستقل و معتبر موارد نقض حقوق بین‌الملل بشردوستانه، اقداماتی ضروری هستند که باید برای زنان و کودکان فلسطینی فراهم شود.
همه طرف‌های درگیری موظف‌اند میان غیرنظامیان و اهداف نظامی تمایز قائل شوند، از حملات بی‌تمایز خودداری کنند و اقدامات احتیاطی لازم را برای حفاظت از غیرنظامیان انجام دهند. در این میان، واژه «نسل‌کشی» نیز معنایی حقوقی و مشخص دارد.
زنان برای نجات زنان برخیزند
فلسطین امروز تنها نام یک سرزمین درگیر جنگ نیست؛ نمادی از رنج انسان‌هایی است که برای امنیت، خانه، خانواده و آینده تلاش می‌کنند. زنان و کودکان فلسطینی نباید صرفاً به‌عنوان قربانیان جنگ‌دیده شوند؛ آنان انسان‌هایی صاحب کرامت، حقوق و آرزو هستند که شایسته زندگی در امنیت و صلح‌اند.
برای همه ما ضروری و مهم است این موضوع را به‌خاطر بسپاریم که معیار انسانیت ما، تنها اشکی نیست که برای قربانیان می‌ریزیم؛ بلکه اقداماتی است که برای نجات جان انسان‌ها، جلوگیری از تکرار جنایت‌ها و برقراری عدالت انجام می‌دهیم. شاید نتوان گذشته را تغییر داد، اما می‌توان در برابر فراموشی ایستاد، برای نجات جان‌های باقی‌مانده تلاش کرد و آینده‌ای ساخت که در آن، هیچ مادری از ترس ازدست‌دادن فرزندش نخوابد و هیچ کودکی با صدای انفجار از خواب نپرد.
باید برای حفظ کرامت زن و کودکانی که بدون مادرانشان نمی‌توانند مسیر درستی در زندگی پیدا کنند همه جهان خصوصاً زنان از جای خود برخیزند و هر روز برای نجات حتی یک نفر از زنان و کودکان فلسطینی تلاش کنند. زیرا آنان از رنج عظیم مادران و کودکان فلسطینی آگاه‌تر هستند.
منبع: تهران نیوز
